po

POŻĄDANIE SCHWYTANE ZA OGON

scenariusz- Pablo Picasso

reżyseria- Bogdan Żyłkowski

scenografia- Agnieszka Gierach

muzyka- Joanna Waluszko

występują- Katarzyna Ksenicz, Zuzanna Lipowicz, Jaśmina Markiewicz, Oskar Pozorski, Krzysztof Szafran

 

Na scenie kilkanaście plansz. Wiszą w bezruchu, gadają bezgłośnie, dialogują w nieznanym języku. Są bezwstydnie kolorowe –czerwone, białe, niebieskie, żółte i zielone. Jest w nich moc, radość, niepokój. Prowokują i inspirują – cudowny świat bajki? surrealistyczny sen? rozpadająca się na kawałki Ziemia?. Kilka postaci zakrada się do wnętrza intrygującej plastycznej historii. Aktorzy wchodzą pomiędzy powstałe szczeliny, korytarze, przejścia i niewidoczne przesmyki. Plansze wbrew sobie zmieniają położenia, kurczą się i rozszerzają, potykają się i chichoczą kolebiąc się z chwilą opuszczenia dłoni, które ją trzymały. Ludzie przenoszą na siebie ich ciężar, kształt, emocje. Dokonuje się wymiana energii, dokonuje się cudowne połączenie nieożywionej materii z człowiekiem. Słowo dramatopisarza dopełnia czterowymiarowości dzieła. Jest poezja, która wiąże wizję malarską z logiką surrealistycznych wywodów myślowych Autora .
„Pożądanie schwytane za ogon pozostanie w twórczości Picassa dokumentem, w którym skupiło się jak w graniastosłupie z kryształu jedno z najważniejszych doświadczeń jego życia . A wraz z nim- prawda o tym, że twórca osiąga rzeczywistą wielkość dopiero wówczas, gdy z potęga wyobraźni i mocą twórczą łączy siłę charakteru i zdolność oporu wobec tego, co uważa za złe i godne potępienia, choćby ten opór wiązał się dlań z osobistym ryzykiem i niebezpieczeństwem.” Mieczysław Bibrowski

 

Categories: Aktualne